De traag- en snelheid van de tijd

In de prachtige tv-serie It’s a sin vraagt Jill aan Colin of hij, tijdens zijn bezoek aan New York, wat informatie wil zoeken over die nieuwe, verschrikkelijke ziekte die aids heet. Want in heel Londen, nochtans geen dorpje van niemendal, is er geen informatie te vinden en huisartsen ketsen vragen over het onderwerp af. De serie speelt zich af aan het begin van de jaren tachtig.

Het fragment verbouwereerde mij. Heb ik in die tijd ooit de indruk gehad dat informatie, wat voor informatie dan ook, niet beschikbaar was? Ik dacht het niet. Welke informatie trouwens? We deden het met wat we hadden.

In de Middeleeuwen waren ridders, edelmannen, kunstenaars… maandenlang onderweg van Vlaanderen naar pakweg Italië. En bij vertrek wisten ze niet of ze zouden terug geraken of door roversbenden om het hoekje worden geholpen. Hoelang duurt het nu om van Brussel naar Rome te vliegen? Twee uur en een klets. De wereldzeeën bevaren? Zelfde verhaal. Maanden, jaren onderweg. Nu sta je in een dag in Nieuw-Zeeland en dat vindt wie er heen moet veel te lang, dat komt door die vervelende tussenstops.

Het moet een heel end na september 1979 geweest zijn, want ik kende hem voordien niet, dat mijn schoolkameraad Geert V. dat boek in mijn handen stopte. Er was in Engeland van alles gaande op het vlak van muziek. Ik had de term ‘punk’ al wel gehoord en kende allicht ook de muziek, maar de scène kreeg pas een gezicht toen ik het boek opensloeg. Meisjes en jongens met veiligheidsspelden door hun lip, gekleed in lederen outfits met heel veel overbodige ritsen. Piekjeshaar, halsbanden met pinnen, T-shirts met schreeuwerige prints, legerbottines, visnetgewaden, de hele reutemeteut.

Hoezo, er was van alles gaande? Was het al niet over zijn hoogtepunt heen toen we hier dachten dat het nieuw was? De LP Never mind the bollocks, here’s the Sex Pistols kwam uit in oktober 1977. We waren verdorie twee, drie jaar achter.

Tegenwoordig is alle informatie meteen beschikbaar. Als Remco weer eens de gymnast uithangt, terwijl hij eigenlijk een wielrenner hoort te zijn, en in Italië over een reling duikt, dan staat dat filmpje, terwijl Remco nog aan het recht krabbelen is, al op Twitter. Zelfs wie geen Twitter heeft, zoals ik, weet en ziet dat terstond, want de nieuwssites nemen het per direct over.

De mens(heid) holt te snel en wie te snel holt, moet even terugschakelen, of gaat op zijn bek.

Een gedachte over “De traag- en snelheid van de tijd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s