EK Voetbal (1)

Over enkele dagen start het Europees Kampioenschap voetbal. Het is het tweeëntwintigste groot toernooi, EK’s en WK’s samen, dat ik bewust meemaak. Dat zijn er veel. Dit is het eerste in een onpaar jaar, door de gekende omstandigheden. Ik was als kind blijkbaar rapper geïnteresseerd in popmuziek dan in voetbal. Het WK van 1974 en het EK van 1976 zijn geheel aan mij voorbijgegaan. Argentinië 1978 herinner ik mij wel: de langharige Argentijnen, het afstandsschot van Arie Haan, Peru, met sterspeler Cubillas, dat er op een dubieuze manier werd uitgeknikkerd, of het thuisland een handje hielp, was dat het? De grimmige sfeer tijdens de finale en hoe dat veld eruitzag, alsof de papierophaler er zijn lading had verloren.

Wat nog? Even snel uit het hoofd door die tweeëntwintig toernooien scrollen. 1980. Na school naar huis fietsen om Ceulemans en Wilkins te zien scoren. Enkele dagen later de finale. Swat Van der Elst, Vandereycken, laatste minuut winnende goal voor Duitsland van Hrubesch, die nota bene bij Standard speelde, ja toch? 1982: Rossi. Maar ook Falcao, Socrates, Eder. 1984: Veel ‘Belgen’ bij de Denen, ploegmaten, maar die bewuste dag in Frankrijk verbeten tegenstanders. Vandereycken gooit de tas van een verzorger weg terwijl die – ik geloof – Morten Olsen verzorgt, of was het Preben Larsen, lastigaard, nijdigaard, gehaat door iedereen die geen Lokeren-supporter was, maar wát een voetballer. Vertimmerde Belgische ploeg na het omkoopschandaal. De Greef en Lambrichts opgeroepen, niet goed genoeg om de geschorste titularissen te vervangen. 5-0 tegen onze doos van de Fransen. Platini. EK 1984 is gelijk aan Platini. Wie hem alleen maar heeft gekend als indommelende en sjoemelende voetbalbobo kan nauwelijks geloven dat dit ooit een ballerina op noppen was. En die langharige krullenbol in de spits naast hem, hoe heette die ook weer? Rocheteau of zoiets.

1986, Mexico. De hand van God, de show van Pfaff. België-USSR, beste wedstrijd aller tijden en neen, Ceulemans stond niet buitenspel bij dat doelpunt. Belanov. De kopslag van Demol. Papin, Brugse trots bij de Fransen. Leo Van der Elst, broer van die andere, weet hoe je een strafschop moet nemen als je nog amper op je benen kunt staan van de zenuwen: keihard rechtdoor, ogen open of dicht, maakt niet uit. 1988: Van Basten, Vieri – neen, Vialli moet dat zijn – met dat raar plukje haar aan de ene kant van zijn hoofd. 1990? Even denken … o ja, natuurlijk, het best voetballende Belgisch elftal ooit, met Ceulemans niet in de basisploeg, maar dat duurde niet lang. Het drama David Platt, na foutje van Franky Van der Elst, geen familie. Foutjes, iedereen heeft het altijd over foutjes. Voetbal is geen spel voor robots, wat zou het voorstellen zonder foutjes?

1992. Herinner ik me niet en ik weiger het op te zoeken. 1994. Go West, naar het Westen dus, Go West, gaan we met de bus? Zullen daar op het plein ook witte lijnen zijn? Albert, Preud’homme, Joske Weber. 1996? Geen idee. 1998: Frankrijk met zweetkop Zidane en Ronaldo, de dikke. 2000: EK in de Lage Landen. Kopstoot van zweetkop in Italiaanse maag. Belgen eruit in de groepsfase. Nederland waardeloze strafschopnemers. 2002: Japan en Zuid-Korea. Tijdens de middagpauze in de Riley kijken naar België-Tunesië op groot scherm. De wedstrijd wordt geprojecteerd in spiegelbeeld verdorie. Prendergast. 2004: even nadenken, Bierhoff? 2006: sterk Spanje? 2008: black-out. 2010: waka waka, ga erheen en je zult in een doodskist terugkeren, zei een journalist. 2012… wacht even, ik heb ergens onderweg het EK in Oostenrijk en Zwitserland over het hoofd gezien en ik moet ook nog het EK in Polen en Oekraïne ergens in kwijt geraken. 2014: Brazilië, Divock wie? 2016: supporters moeten stoppen aan de grens met Frankrijk, hun bierblikjes leeggieten en mogen dan verder rijden om in Rijsel Wales te zien winnen, haha. 2018: als Meunier een tweede geel pakt in de tweede wedstrijd, dan zit hij zijn straf uit in de overbodige match tegen Engeland en speelt hij de halve finale, en wordt dat misschien een andere wedstrijd. Net zo goed gingen we eruit tegen Japan of tegen Brazilië. Frankrijk was beter, laten we dat voor eens en voor altijd aanvaarden. Ik erger me aan de auto’s met tricolore spiegelhoesjes en vlaggetjes. Het is maar goed dat we geen wereldkampioen werden. Ik supporter voor mijn land, met plezier en overtuiging, maar als half België de zatte onnozelaar begint uit te hangen, dan mag voor mijn part het spelletje worden afgefloten.

Schiet me nog iets te binnen? 1992, natuurlijk, Danish Dynamite. Van het strand geplukte Denen die invallen op het EK voor het oorlogszuchtige Joegoslavië, en het EK nog winnen ook. Nog namen? Toto Schillaci, Higuita en Valderama – spel ik die namen goed? voor één keer kan het mij geen lor schelen -, Roger Milla, de pistoolschoten van die Zweed die nog bij Mechelen heeft gespeeld, neen, niet Ingesson, die andere. Kenneth en nog iets. Ik was even ingedommeld, schiet wakker en zie lang na middernacht Roberto Baggio klaar staan om een penalty te nemen. Hij mist, Brazilië kampioen. Roberto Baggio, wat een speler, maar wie kent die nog? Davor Suker. Romario en Bebeto. Roemenen met geel geverfd haar die de wedstrijd verliezen. Een wedstrijd verliezen is niet prettig, een wedstrijd verliezen met geverfd haar is gênant. O, nog iets belangrijks vergeten: Griekenland en Portugal wonnen ook ooit een EK. Hoe dichter bij het heden, hoe minder ik mij herinner. Is dat de aderverkalking die komt opzetten?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s