Thank God It’s (Black) Friday (4)

‘Tante Germaine, uw naamgenoot is op tv!’ zijn woorden die ik nooit in de mond heb genomen. Ik heb geen tante Germaine en mocht ik die al hebben gehad, dan zou ik haar er niet bij roepen om samen met mij naar muziekclips te kijken. Muziek beluisteren en bekijken is een persoonlijke ervaring, iets wat je individueel beleeft. Oprotten dus, tante Germaine, sorteer uw steunkousen per kleur, spoel uw vals gebit af onder de kraan of vul nog een kruiswoordraadsel in, maar laat mij met rust, want ik hoor dit liedje graag.

Je zult mij wel grapjes horen maken over mijn fictieve tante Germaine, maar niet over Jermaine Stewart, de man die zingt dat je je kleren niet hoeft uit te trekken om een fijne tijd te beleven… om vervolgens te sterven aan aids.

Dit is weer zo’n wereldhit waar de klasse vanaf druipt. Telkens is dit hoor, geraak ik gefascineerd door die stem. Klinkt die niet ietwat te hoog, te schel? Er zit iets androgyn in dit lied en dat is een pluspunt. Dit kon niet gezongen worden door een macho met een diepe basstem. Dit kon alleen gezongen worden door de man die het zong. ‘Die gast is al bijna een kwarteeuw dood, kun je dat geloven, tante Germaine?’ Ze antwoordt niet, of toch. ‘Lengtemaat met twee letters?’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s