Thank God It’s (Black) Friday (6)

De broeken (fout, een legging is geen broek, zegt Jani), de choreografie, het imago… dit zou grappig zijn indien het niet zo tragisch zou wezen. Wie kent niet het verhaal van Milli Vanilli? Of beter, wie kent het wel nog na al die jaren? Zoek het op. Of zoek het niet op als het u geen bal interesseert. Deze kerels waren heel even heel groot en dan stuikte alles ineen en ging er een van de twee dood. Voor wat eigenlijk? Voor iets wat vandaag schering en inslag is in de muziekbusiness.

Wat me ook opviel bij het na zoveel jaar opnieuw bekijken van deze clip is dat ik hier anno nu gendergerelateerde gedachten bij krijg. Ik vraag me zonder het te willen en zonder het te willen weten af of Fab en Rob hetero, homo of nog iets anders waren. Toen het nummer in 1988 uitkwam, stelde niemand zich die vraag. Of hoe we, murw gemept door genderpraat, niet meer kunnen kijken naar beelden zonder daar irrelevante gedachten bij te hebben.

Onderstaande is niet de grootste hit van Milli Vanilli, dat was het prachtige ‘Girl I’m Gonna Miss You’ of het al even prachtige ‘Blame It On The Rain’, maar ‘Baby Don’t Forget My Number’ heeft een lekkere schwung, vandaar is dit mijn lievelingsnummer. Een lied om welgemutst de dag mee in te stappen.

Milli Vanilli is een schitterende naam voor een band. De man achter Milli Vanilli was trouwens Frank Farian, de Duitse wonderknaap die ook tekende voor Boney M., ook een goede naam.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s