Moet er nog gecanceld worden (slot)

Malle Babbe kom
Malle Babbe kom hier
Lekker stuk, malle meid
Lekker dier van plezier
Malle Babbe is rond
Malle Babbe is blond
Een zoen op je mond
Malle Babbe, je lekkere kont

Soms zoekt men het een beetje zelf. Zou dit lied van Robe de Nijs nog gedraaid worden op de radio? Neen toch zeker? Nu nog? Kan niet, onmogelijk!

Laten we het refrein eens onder de loep nemen. Een vrouw Babbe genaamd, wat een bijnaam kan zijn voor Babette of Barbara of iets van die strekking, wordt door een manspersoon gevraagd bij hem te komen. Babbe wordt mal genoemd. Mal betekent dom, gek. Babbe wordt niet alleen mal genoemd, maar ook omschreven als een lekker stuk en een lekker dier van plezier.

De tekstschrijver maakt de link tussen dom, dik en blond zijn, daarmee een aantal kwetsende vooroordelen voedend. U moet er trouwens eens op letten hoe vaak men in films of series een niet al te snuggere dikzak opvoert die de held voor de voeten loopt of hem door zijn stommiteiten ongewild dwarsboomt. Meestal is die dikkerd altijd aan het eten en aan het zweten, is hij moeilijk tot enige beweging aan te sporen, is hij ook nog eens arrogant en onbeleefd, of integendeel, is hij zo soft en wollig als het wolligste watje en banger dan de grootste angsthaas. Met de regelmaat van de klok maakt hij zich onsterfelijk belachelijk.

Terug naar het lied van Rob de Nijs. Babbe krijgt op het einde van het refrein nog een heel waarschijnlijk ongewenste zoen op haar mond en zonder ook maar enige schaamte wordt en plein public gesteld dat zij een lekkere kont heeft. Yep, alsof al het voorgaande nog niet erg genoeg was, kon dit er ook nog wel bij.

Dit is toch al gecanceld? Dit kan toch niet anders? Eilaas. Wat kopt de kwaliteitskrant De Morgen op 11 januari 2020? Rob De Nijs gaat met pensioen, maar ‘Malle Babbe’ blijft onsterfelijk. Gatverdamme. Het wordt nog voorgesteld als een van zijn grootste klassiekers ook! De tenenkrullende willekeur van de cancelcultuur.

Genoeg! Deze reeks, waarvan de ironie u hopelijk niet is ontgaan, stopt hier. Ik wil de cancelmaffia niet op ideeën brengen.

Even ernstig nu. Blijf af van de culturele geschiedenis. Voed liever de mensen op, onderwijs ze, geef ze duiding, leer ze hun geschiedenis en dé geschiedenis. Kijk niet naar het verleden met de ogen van vandaag, maar trek lessen uit dat verleden. Als alles wordt uitgeveegd, zijn er geen lessen meer te trekken.

Wat een hel zou het niet zijn als morgen iedereen met een uitgewist geheugen wakker wordt in een blanco wereld. Geen moraal, geen waarden, noppes. Je gaat naar de bakker, bestelt een achtgranenbrood en de klant achter jou in de rij hakt je hoofd eraf. Ah ja, weet hij veel of dat mag of niet. Het ging sneller, vond hij, als het hoofd dat op jouw romp stond ophield met praten, dus chop chop, dat soort toestanden zouden we meemaken. Als we de barbarij van het verleden wegmoffelen, krijgen we alleen maar nieuwe barbarij in de plaats.

Cancelen kun je vergelijken met het aanleggen van een verkeersremmer. Omdat sommige automobilisten zich niet houden aan de regels, brengen we bulten aan op onze goed berijdbare wegen. Mocht iedereen zich aan de maximumsnelheid houden, dan moesten we die obstakels niet aanbrengen. Denk daar maar eens over na.

===================

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s