Over

PHILIP HOORNE (°Kortrijk, 1964) is dichter, schrijver, bloemlezer en fotograaf. In november 2002 verscheen Niets met jou als het 1ste nummer in de Sandwich-poëziereeks onder redactie van Gerrit Komrij. Dit debuut werd genomineerd voor de Vlaamse Debuutprijs 2003. In mei 2004 verscheen een tweede dichtbundel Inbreng nihil, die werd genomineerd voor de J.C. Bloemprijs 2005. In 2005 volgde Het ei in mezelf. In december 2009 verzamelde hij zijn beste gedichten uit die drie bundels, aangevuld met nieuw werk, in Grootste Hits! De Jaren Nul, een publicatie bij uitgeverij Van Gennep.

In 2003 stelde hij de bloemlezing Antwerpen, de stad in gedichten samen, en in 2007 Trouw, rouw en andere feestelijkheden, een keuze uit het verzameld dichtwerk van Patricia Lasoen. Eveneens in 2007 verscheen zijn prozadebuut, de hilarische verhalenbundel Het vlees is haar, die middels een link in het rechter menu integraal gelezen en/of gedownload kan worden.

Het werk van Philip Hoorne verscheen in menig literair tijdschrift in Vlaanderen en Nederland, en is opgenomen in alle belangrijke hedendaagse poëziebloemlezingen. Hoorne was de oprichter en bezieler van de veelbesproken en -geprezen poëzierecensiewebsite Poëzierapport. Hij heeft een eigen weblog Philip Hoorne Schrijft! Daarnaast was hij jarenlang de poëzierecensent van Knack en medewerker van Poëziekrant, Awater, The Low Countries, wielertijdschrift De Muur, het enige nummer van Het Buitenblad e.v.a. Een tijdlang had hij een column in de Krant van West-Vlaanderen. Momenteel is hij medewerker van het literaire platform Roer.

De gedichten van Philip Hoorne lenen zich uitstekend voor de literaire podia. Zijn naam prijkte op de affiche van o.a. het Franse Villa Mont-Noir, het Bram Roza Festival, de literaire revue n.a.v. 20 jaar De Brakke Hond, de Nacht der Poëten, Sappho, Dichters in de Prinsentuin, Het Tuinfeest, Dichter aan Huis, de Wintertuin en Onbederf’lijk Vers, Gentse Feesten, Poemtata, Toast Literair, Poëtisch Aperitief enzovoort. Door het publiek van de Literaire Stichting Jambe te Delft werd hij verkozen tot Dichter van het Jaar, seizoen 2002-2003.

In het voorjaar van 2012 verschenen de poëziebloemlezing De Nederlandstalige poëzie in pocketformaat, een samenwerkingsverband met Chrétien Breukers, alsook zijn vijfde dichtbundel Het is fijn om van pluche te zijn. In januari 2013 volgde dan het poëzierecensie/essayboek Dansen tot na sluitingstijd. Het beste uit Poëzierapport. In april 2015 publiceerde Hoorne zijn zesde dichtbundel Kaas treft geen schuld tot het tegendeel bewezen is. Zijn voorlopig laatste dichtbundel getiteld Het dikke meisje en de ziener werd op 1 februari 2019 voorgesteld in de Openbare Bibliotheek van Harelbeke. Tezelfdertijd liep een bescheiden tentoonstelling met fotografisch werk.

In juni 2019 behaalde Philip Hoorne het Certificaat Fotograaf aan het CVO 3 Hofsteden te Kortrijk, nu CVO Scala geheten. In maart, tot aan het begin van de coronacrisis, exposeerde hij zijn foto’s in de lokalen van Vormingplus Brugge. Een expositie in cultuurcafé K-Trolle te Roeselare werd omwille van de gezondheidscrisis afgelast en wordt hernomen in oktober 2021.

Philip Hoorne is de oprichter, begeleider en bezieler van het Poëzieatelier Brugge, een initiatief van Wisper i.s.m. Vormingplus Brugge.

Een nieuwe, achtste, dichtbundel is in de maak met als werktitel Mens is de naam. Nieuw werk van Philip Hoorne verscheen recentelijk in Het Liegend Konijn 2019-2, in het laatste papieren nummer van Extaze, in het najaarsnummer 2019 van Deus Ex Machina, in Ballustrada, en in de bloemlezingen Wie niet weg is, is gezien (Poemtata), Ik wou dat ik een vogel was (Uitgeverij Ploegsma) en in Kus of ik zoen (Rainbow). In oktober 2020 won hij de wedstrijd Zeer Kort Verhaal van Uitgeverij 18.02 Publishing.